DAWGS - www.HoundDawgs.org
Ég veit ekki hvernig ég get sagt þessa sögu.
Ég veit ekki hvernig ég á að byrja.
Ég gæti víst notað upphaf á sígildri sögu eins og:
"Það voru bestu tímar og hinir verstu."
En hvað myndi það þýða?
Auðvitað eru bestu tímar hjá einhverjum einhvers staðar.
Einhver sem borðar æðislegan víetnamskan mat sem hann fékk frítt
og konan sem ber fram matinn er alveg eins og sú sæta í Pussy Riot
og nú situr hún úti í horni
og spilar ósegjanlega falleg lög á hörpu
á meðan hann hámar í sig. Já, það eru bestu tímar.
Á meðan eru fagmenn í pyntingum er verið að brjóta niður vilja annars náunga
og hengja hann yfir sýrulaug með krókódílum.
Krókódílarnir eru öskureiðir vegna sýrunnar.
Og þeir hleypa líka inn þessari ógeðslegu fýlu sem gýs upp
þegar mjólk hellist niður á stæðinu við skólann.
Og massaður pyntingagaur kýlir hann í spað.
Verstu tímar. Klárlega.
Ég veit ekki hvað ég er að gera
Jæja þá. Ég byrja bara.
Þetta er sagan um lokaárið í menntó og hvernig það rústaði lífi mínu.
Og að ég gerði svo lélega bíómynd að stelpa dó bókstaflega.
KAFLINN UM BYRJUN LOKAÁRSINS
Ég var vanur að hugsa um það svona:
Schenley menntaskólinn var heimur út af fyrir sig.
Á lokaárinu hafði ég lært tungumál og venjur hinna ólíku ríkja hans.
Höfuðhnykki sportþjóðarinnar.
Hnefaklessur í ríki hasshausanna.
Meinlaus hnyttnin í lýðveldi leikhúsnördanna.
Hvernig hafðirðu það í sumar?
Sumar. Hvað þýðir það eiginlega? Ekki allar?
Í menntaskóla tilheyrir maður vanalega einu ríki
sem tryggir aldrei fullkomið öryggi.
En ég hélt mig hafa fundið leið.
Fá ríkisfang hjá öllum.
Fá vegabréf að öllu.
Láta fara lítið fyrir mér, almennilegur við alla,
spjalla aðeins við þá annað slagið án þess að aðrir verði þess varir.
Aldrei eiga önnur samskipti en kæruleysisleg og afslöppuð.
Fórstu í prófi í dag?
Próf! Láttu mig þekkja það!
Það er eins og að senda hermenn til Afganistan.
Halda sambandi við kúguðustu þjóðirnar.
Eins og Scott Mayhew, drungalega aulinn sem ég sit hjá hér.
- Scott, flottur Berserkur. - Takk?
Það tók nokkur ár að vinna traust hans.
Ég heiti Illi Phil, ég geri við þig það sem ég vil.
Eins og útskúfaða Illa Phil.
Þetta er gott.
Neyði þig til að gleypa pillu, þú spyrð: "Hvað gerðist?"
Hann var einn í sínu ríki.
Ég var drepinn.
Og á suma staða gat ég ekki farið.
Eins og í mötuneytið.
Þar var hver einasti fersentimetri umdeilt svæði.
Það var Krím, Kasmír og Gazasvæðið allt í senn.
Ásamt hluta af Indlandshafi með sjóræningjum.
Kafteins Phillips sjóræningjum, ekki karabísku gerðinni.
Eða hver veit? Kannski báðar gerðirnar.
Í staðinn borðaði ég á skrifstofu sögukennarans míns. Hans McCarthy.
Staðreynd: Ég verð í 309 næstu 20 mínúturnar.
Eina skynsama manninum í öllum skólanum.
Heiðingjar. Virðið rannsóknina.
Með Earl, en ég reyni ekki að útskýra hlutverk hans í mínu lífi að sinni.
Samsvörunin í yfirþyrmandi allsherjar morðum.
Eitt að lokum: Flottar stelpur rústa lífi manns. Það er staðreynd.
Það er sama þótt hún sé líka góð manneskja.
Hún er elgur, þú ert íkorni.
Hún ráfar bara skeytingarlaus um skóginn.
Og hún veit ekki einu sinni að hún steig á hausinn á þér.
Sæl, Madison.
Halló, hvernig var í sumar?
Sumar. Hvað þýðir það eiginlega?
Ekki allar?
Og vetur. Meira "vet"?
- McCarthy er í 309. - Gott, takk.
Að verða auðmjúkur frammi fyrir þessari yfirþyrmandi eymd
og yfirþyrmandi hórdómi og yfirþyrmandi skipulagsleysi.
Túttur.
- Megum við koma inn, elskan? - Jesús minn!
Já. Hvað viltu?
Í fyrsta lagi var ég að skoða dótið þitt
og sá að þú hefur ekki einu sinni opnað háskólalistann.
Ekki skoða dótið mitt, mamma.
Við ræddum það og hún má skoða dótið þitt.
Líttu bara á hann. Hann er eins og matseðill fyrir framtíðina.
Hvað langar þig í? Penn ríkisháskóla?
Eða Pepperdine? Pomona? Princeton?
- Ég kemst ekki í Princeton. - Hann kemst ekki í Princeton.
Er það allt og sumt?
Nei, elskan, það er annað.
Við vildum tala við þig um nokkuð dapurlegt.
Hvað?
Hvað kom fyrir?
Ég var að tala við Denise Kushner, mömmu Rachel. Þekkirðu Denise?
Eiginlega ekki.
En þið Rachel eruð vinir.
Já, við þekkjumst.
KOmdu hingað.
Jæja þá.
Rachel var greind með hvítblæði.
Þau voru að frétta það.
Fórstu í prófið í dag?
Prófið! Láttu mig þekkja það.
Hjálpi mér.
Er það alvarlegt?
Þeir gera alls konar prufur, allt sem þeir geta.
Þeir vita það ekki.
Það er ömurlegt.
Það er rétt. Það er ömurlegt.
Það er alveg ömurlegt.
Það er þó nokkuð ömurlegt.
Pabbi, Cat Stevens klórar mig.
Hann er svo leiður.
Ég var að tala við Denise
og hún heldur að þú gætir hjálpað Rachel að líða betur.
Já, en við erum eiginlega ekki vinir svo...
Hringdu bara í Rachel.
Hvað viltu að ég segi?
"Sæl, þetta er Greg, sá sem hefur aldrei talað við þig
en nú ertu með krabbamein svo við skulum hittast?"
Það gengur ekki. Hún heldur að það sé kaldhæðni.
Ertu að segja að þú getir ekki verið góður við veika manneskju?
Ertu virkilega að segja það?
Allt í lagi þá.
En ekki róta í dótinu mínu. Þá róta ég í þínu dóti.
Vonandi hefurðu gaman af tíðatöppum.
Þetta er Rachel.
- Sæl, þetta er Greg Gaines. - Sæll.
Ég hringdi í lækninn.
Hann sagði að þú þyrftir að taka Greg-asíl.
Hvað er það?
Það er ég.
Í hentugum belgjum.
- Þú hefur víst frétt að ég er veik. -Já.
Sagði mamma þér það?
Mamma mín sagði mér það.
Svo að...
- Hvað? -Hvað?
Hvað ætlaðirðu að segja?
Hvað, Greg?
Ég vildi bara spyrja hvort þú vildir hitta mig.
- Núna? -Já.
Nei, takk.
Viltu þá ekki að við hittumst?
Nei. Takk samt.
- Jæja. Bless. - Bless.
Mamma, hvað ertu að gera?
Hún vill ekki hitta mig.
Það er leitt að þurfa að segja þér það
en þú átt enga völ hvað þetta varðar.
Leyfðu mér bara að segja eitt.
Þér býðst tækifæri til að hafa áhrif og hjálpa öðrum.
Og ef þú vilt frekar hangsa hér heima allan daginn...
Hún vill ekki hitta mig!
- ...neyðist ég til að grípa inn í... - Við erum ekki vinir!
...og tilkynna þér að það er alls ekki ásættanlegt.
Þessi stanslausi orðaflaumur gerir mig brjálaðan!
Og ef þú heldur að þessar afsakanir þínar séu einhvern veginn betri
eða mikilvægari en hamingja stúlku með krabbamein...
Mamma! Ég er að missa vitið.
...vinkonu með krabbamein, er það mikill misskilningur.
Nú tekurðu símann.
Þú hringir aftur í Rachel.
Þú gerir það.
KAFLINN ÞAR SEM ÉG HITTI DAUÐVONA STELPU
Greg.
- Frú Kushner. - Denise.
Kallaðu mig Denise.
Já. Gott.
Þú ert góður strákur, veistu það?
Það er satt. Þú hefur stórt hjarta.
Þú ert góður, indæll.
Ég er þér þakklát.
Góði, góði, góði...
góði strákur.
Allt í lagi.
Þú ert indæll, góðhjartaður, ljúffengur,
æðislegur strákur.
Og þú ert svo myndarlegur.
Ég er ekki myndarlegur, en takk.
Og svo hógvær.
Ég er víst hógvær mús.
Hvernig finnurðu upp á svonalöguðu?
Það er reyndar nafn á hljómsveit.
Rachel! Hér er hógvær mús sem vill hitta þig!
- Rachel. - Hvað ert þú að gera hér?
Læknirinn mælti með sterkum skammti af Greg-ítor.
- Þú notaðir þennan brandara. - Nei.
Síðast var það Greg-asíl
sem þú manst kannski að er í hentugum belgjum.
Ég vil ekki hitta þig. Ég þarf ekki þína asnalegu meðaumkun.
- Þú getur farið. - Nei.
Þú misskilur þetta. Ég kom ekki af vorkunnsemi.
Ég kom reyndar af því mamma neyddi mig til þess.
- Það er ennþá verra. - Já, ég veit.
Það er allt í lagi. Ég hef það gott. Farðu bara.
Hlustaðu aðeins á mig.
Mamma gerir líf mitt að helvíti
ef ég hitti þig ekki.
Ég get ekki lýst því hvernig hún lætur.
Hún er eins og LeBron James í nöldri.
- LeBron James spilar körfubolta. - Ég veit hver hann er.
Ég er ekki að gera þér neinn greiða.
Ég er að biðja þig um greiða.
- Viltu að ég geri þér greiða? - Já.
Leyfðu mér bara að vera hjá þér í dag.
Ég get sagt mömmu að við höfum hist og þá erum við laus við hvort annað.
Samþykkt?
Samþykkt.
Orð.
Er þetta kveðja fyrir svart afl?
Nei, ég vildi klessa hnefann.
Ég get ekki klesst hann héðan.
Já, ég skil það.
Bækur.
Flott.
Og...
tréveggfóður.
Það er gott.
Af hverju?
Ég veit það ekki.
FYRSTI DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
Það er mikið af púðum hér.
Í alvöru, hvað eru þetta margir púðar.
Ég veit það ekki.
Ég vildi að ég ætti svona marga púða.
Biddu foreldra þína þá um þá.
Nei, það myndi vekja grunsemdir.
Hvað, um að þú svæfir alla daga?
Þau myndu halda að ég vildi fróa mér á þá.
Þau halda að ég sé ógeðslegur. En það er þeirra vandi.
Þau kaupa alltaf kynæsandi púða.
Þetta er fínn púði. Þessi er greinilega gaur,
en hann minnir mig á púða sem við áttum sem hét Francesca.
Liturinn er svipaður.
En við þurftum að láta Francescu frá okkur
því ástandið var til vandræða. Það var klúður.
Það var aðdráttarafl milli okkar sem er víst ekki hægt að neita.
Heimurinn hélt kannski að það væri rangt
en ég held að heimurinn hafi haft rangt fyrir sér
um það sem getur þróast
milli púða og stráks...
sem varð að manni.
Eða eitthvað. Ég er bara...
að reyna að vera fyndinn.
Þetta var gott. Takk.
Hvar ertu? asni ég borða þinn smokkfisk
Ég verð að fara.
Allt í lagi. Hver var þetta?
Fyrirgefðu. Þetta var Earl.
Hver er Earl?
Þið munið kannski eftir Earl fyrir 15 mínútum. -Túttur.
Sumir halda að Earl sé vinur minn en hann er það ekki.
Hann er frekar samstarfsmaður.
Ég hef þekkt hann síðan í leikskóla.
Húsið hans er skammt frá mínu en hverfið er mun verra.
Pabbi hans er í Texas, mamma hans er leið og fer ekki út.
Og hundur Derricks bróður hans étur mig örugglega einhverntíma.
Doopie, rólegur!
Svo við höfum yfirleitt verið heima hjá mér.
Vanalega með pabba sem er prófessor í félagsfræði.
Hvað geturðu, köttur? Viltu slag?
Ég hélt ekki, heimski köttur.
Strákar!
Starfið leyfir að hann sé oft iðjulaus heima.
Þið ættuð að taka vel eftir þessu.
Óði landvinningamaðurinn Aguirre ryðst gegnum frumskóginn
í leit að gullinni borg sem er ekki til.
Reiði Guðs.
Þetta er sígild erlend mynd.
Hverjir koma með mér?
Auk bestu bíómyndanna...
Þetta er tíarma smokkfiskur.
...er líka skrýtinn matur heima hjá mér.
Sjávarskepna lík kolkrabba. Vinsælt snarl í Austur-Asíu.
Uppvöxtur okkar var auðvitað mjög ólíkur.
En samt hrifumst yfirleitt af því sama.
Já, lyktin er skrýtin og ógeðfelld fyrir okkar vestrænu nef.
Og við komumst snemma að því að við vorum einir
um að hrífast af sígildum erlendum myndum.
Af hverju var það? Það er erfitt að segja.
Kannski af því þær voru skrýtnar og oft ofbeldisfullar eins og við.
Eða ruglingslegar og tilgangslausar eins og lífið.
Þú getur ekki flúið þessar ömurlegur búðir því maður veit aldrei hvenær þeir kalla.
Maður verður að vera hér vegna launanna, maður er samningsbundinn.
Við vorum svo hrifnir að við gerum okkar eigin myndir.
FRAMLEITT AF GREG GAINES OG EARL JACKSON
Byrja!
Hugmyndin á bak við hverja mynd
var að setja asnalegan titil á mynd sem okkur fannst góð.
Og gera svo nýja mynd sem endurspeglaði nýja titilinn.
Útkoman var hræðilegar myndir
en við héldum okkur samt við kerfið.
KVÖLDVERÐURINN MEÐ ANDRE RISA
VERÐUR EKKI FREISTAÐ (HÚN ER ÚR PLASTI)
ANDA MINNA
LOÐINN ÖLDUNGUR OG MOD
EKKI LÍTA VIÐ ÞVÍ ÓHUGGULEGUR DVERGUR ÆTLAR AÐ DREPA ÞIG!
SELIRNIR SJÖ
Haltu kj.! Hafðu þetta!
KÚKA-TOM
FÚLL Á MÓTI "BETRI EN MEAN STREETS" KVIKMYNDAGAGNRÝNANDI
Dauðinn í Tennis
Við gerðum 42 myndir. Maður skyldi ætla að við værum hættir því,
en svo er ekki.
BYRÐI ÖSKRANNA
Maður getur ekki farið neitt.
Þú getur ekki flúið þennan ömurlega stað
því maður veit aldrei hvenær þeir kalla
því maður er samningsbundinn og fær laun fyrir að vera hér, það er bull.
Já og ég get ekki gert neitt, ég er ekki frjáls maður.
Þetta er mitt uppáhald af verkum þínum.
Þroskuð rannsókn á eðli ofbeldis.
Pabbi, í milljónasta sinn, þú mátt ekki horfa á þetta.
Ég er aðdáandi.
Ætlarðu að hitta stelpuna aftur?
Ég meina, líklega.
Ætlarðu að káfa á brjóstunum?
Nei. Það er ekki svoleiðis.
Það er ekki í lagi.
Þetta gæti verið hennar síðasta tækifæri til að vera með manni.
- Þetta snýst ekki um þig. - Earl!
Ef það skiptir svona miklu myndi mér ekki standa.
- Var ég að tala um standpínu? - Nei.
Hvers konar krabbamein er bráð kyrningahvítblæði?
Það er krabbamein í...
þú veist.
Það er bull!
Orrustan við Antietam var blóðugasti dagur í sögu Bandaríkjanna.
Hvað getið þið sagt mér?
Virðið rannsóknina.
Þetta líkar mér!
Hlaupið nú. Bjargið lífi ykkar. Af stað, af stað!
Þið stóðuð ykkur vel í dag.
Halda áfram svona. Gott mál.
Frábær frammistaða í dag.
- Frábært. Gott hjá þér. - Má ég tala við þig?
- Má ég aðeins tala við þig? - Já, Greg, hvað er á seyði?
- Veistu nokkuð um hvítblæði? - Hvítblæði?
Já, krabbamein í blóði og/eða beinmerg. Af hverju?
Svo það breiðist út um líkamann?
Það er staðreynd, já.
Hve fljótt deyr fólk?
Ég held það sé oftast læknanlegt. Því spyrðu?
Þú veist að Rachel Kushner er með hvítblæði.
Hefur Rachel hvað?
Ég er ótrúlega heimskur.
Allir hefðu komist að því fyrr eða síðar.
Það er bara óþolandi að allir viti allt um mig.
Ég er nákvæmlega eins.
Eitt sem þú getur gert ef þú vilt ekki tala við neinn
er að missa bara vitið.
Láttu sem þú sért einhver leiðinlegur.
"Rachel, en leiðinlegt að þú sért með krabbamein."
Virkar þetta nokkurn tíma?
Já. Það virkar alltaf.
Það kallast óvirkt viðnám.
Það er aðferðin sem Gandhi beitti.
Ég held að Gandhi hafi aldrei þóst missa vitið.
Jú, víst.
Þannig öðlaðist Indland sjálfstæði. Prófaðu það.
- Nei. - Það er auðvelt.
Jæja. Annað sem þú getur gert er að þykjast vera dauð.
Segðu eitthvað óþolandi.
"Rachel, þú skalt muna að krabbameinið er hluti af fyrirætlan Guðs."
Heyrðu, asni.
Já, hérna.
Bara svo það sé á hreinu, þú ráðleggur stelpu með krabbamein
að þykjast vera dauð.
Í alvöru. Hugsaðu um hvað þú gerir, auli.
Ég hef sett upp þunga Jarfasvipinn á veggnum hennar
í rúm fimm ár og ég er sennilega bara ennþá hér
af því hún fengi sektarkennd eða fyndist það svik að taka mig.
En ég líð ekki að lítill auli eins og þú svífi hér inn
og geri allt heimskulegt!
Ekki á minni vakt.
Greg, hvað er að?
Mér þykir þetta leitt.
Ég átti ekki að segja þér að látast vera dáin. Það var hugsunarlaust.
Ég er veik. Ég er ekki dauðvona.
Já, ég veit, en ég...
Nú er ég svo meðvitaður um það.
Og ég get ekki orðið ómeðvitaður því ég...
Þótt þú hafir sagt það er ég greinilega ennþá að hugsa:
"Dauði, dauði."
Þetta er nákvæmlega það sem ég meina!
Ef þetta væri hugljúf rómantísk saga
fyndi ég líklega hvernig ný tilfinning flæddi yfir mig,
augu okkar myndu mætast og við færum að kela óstjórnlega
með eldi þúsund sóla.
En þetta er ekki hugljúf rómantísk saga.
- Hvað um það... - Já.
En við urðum samt vinir.
KAFLINN ÞAR SEM VIÐ RACHEL VERÐUM VINIR
EÐA, ÞEGAR EKKI VARÐ AFTUR SNÚIÐ
FJÓRÐI DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
Aðalsmerki Daniels Craig er hreimurinn.
Svo hann beitir munninum undarlega þegar hann talar.
Þess vegna hefur hann kyssilegar varir eins og kona.
SJÖUNDI DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
Sleikjanleg tækni, ég gæti sent þér samloku sem skilaboð.
Ég held að símar þróist þannig.
Það er hnappur í hnakkagrófinni á honum undir húðinni.
Þrýstu bara þar ef þú vilt að hann þegi.
ÁTTUNDI DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
Trúirðu að dýr lifi í húsum okkar og öllum finnist það í lagi?
Alvöru dýr?
Jæja. Talaðu núna.
Tala um krabbamein?
Bara ef þú vilt það.
Það erfiðasta er að sjá mömmu fást við það.
Stundum held ég að ef það endi með því að hún standi uppi ein...
Hún hefur engan. Þau pabbi hatast. Hún á engin systkini.
Ég veit ekki hvað hún myndi gera.
Ekki gráta.
Ég er ekki að gráta.
Jæja, en þú mátt gráta ef þú þarft þess.
Sagðirðu ekki, "ekki gráta"?
Við pabbi vorum vön að ganga um götuna og telja íkorna.
Vann hann fyrir íkornaeftirlitið?
Nei, það var bara til að gera eitthvað saman.
Við sögðum ekkert á meðan. Ekki annað en:
"Íkorni sjö. Tveir íkornar, níu."
Jesús minn. Þú þarft að sækja um endurgreiðslu á pabba.
- Í hvaða hópi er ég? - Hvað?
Í gær sagðistu hafa skipt öllum skólanum í hópa.
Hver er minn hópur?
- Í alvöru? - Já.
Leiðinlegar gyðingastelpur, undirhópur 2-A.
Viltu meta hvað ég var hreinskilinn?
Þú ert asni.
SÍGILDAR MYNDIR
Í hvaða hópi ert þú?
Ég er ekki í neinum hópi.
Ég myndi ekki tilheyra hópi sem væri ekki ömurlegur.
Ég er krónískur klaufi með andlit eins og múrmeldýr.
Þú heldur það þó ekki.
Nei, ég held það ekki. Ég veit það.
Ég held bara að fyrir strák eins og mig...
í menntaskóla sé besta leiðin bara að lifa af. Skilurðu?
Án þess að eignast svarna óvini
eða verða sér ógleymanlega til skammar.
Að lifa af fram að háskóla?
Háskóla? Nei. Háskólinn verður ennþá verri.
Hvað?
Í menntaskóla er maður þó laus klukkan þrjú
og nú þekki ég flesta hér.
En í háskóla verða allir ókunnugir.
Sumir búa í herbergi með manni. Maður getur aldrei slakað á.
Ég myndi deyja úr skelfingu eftir tvær vikur.
Ég sendi kannski ekki umsókn.
Þetta er það heimskulegasta sem ég hef heyrt þig segja.
Það nær varla fimm efstu sætum.
Í menntaskóla, háskóla, við neyðumst til að verja þeim árum
með hópum af fólki sem við eigum ekkert sameiginlegt með.
Það er martröð.
Hver sem segir annað, lýgur.
Til hamingju, Greg.
Á morgun borðarðu með leiðinlegum gyðingastelpum, undirhópi 2-A.
Hvar siturðu vanalega?
Það er eins og við séum að reyna að borða í Kandahar.
Rachel, við erum búin að ákveða þemað fyrir lokaballið:
"Ógleymanlegur riddari."
- Alvöru riddari. - Miðalda-lokaball.
Eru ekki sex mánuðir þangað til?
Sælar. Þetta er Greg. Hann situr hjá okkur í dag.
Vantar nokkurn skeið?
Sælar.
Af hverju siturðu hjá okkur í dag?
Það er hádegismatur.
Maður verður að borða einhvers staðar.
Þið Rachel eruð svo góðir vinir allt í einu.
Þú talar bara við hana af því hún er með krabbamein. -Hvað?
Þú varst einu sinni með Rachel.
Þú vingast við hana til að þér líði vel.
Nei, alls ekki. Hver gerir slíkt?
- Má ég sitja hjá ykkur? - Auðvitað.
Fyrirgefið, þetta er...
Það er púði. Hann á að vera barn fyrir heilsufræði.
- Heldurðu að það sé öruggt hér? - Púði?
Greg, hvað heldur þú?
Ég veit ekki.
Ekki setja hann nærri mér, ég gæti fróað mér á hann.
Þetta er furðulegt og ógeðslegt.
KAFLINN ÞAR SEM ÉG FÆ KAST AF EINSKÆRUM PÍNLEGHEITUM
Sjáið þið grameðlu-göngulagið hans Scotts Mayhew.
Það er fín leið til að færa sig úr stað.
Þetta var illkvittni, Greg.
Ég held hann hafi heyrt það.
Og bara si svona...
átta ára vandlega ræktaður ósýnileiki... glataður.
Bakaði mamma þín smákökur?
Nei, ég vann þær af Illa Phil í spilum.
Ég þreyttist á að vinna þig.
Af hverju kallast það nemendafræðsla í líffræði?
Kannski ætti það að vera nemendafræðsla í spilum.
Eða stundum pappírsfótbolti.
Heiðingjar.
- Blessaðir. - Sæll, McCarthy.
Earl, staðreynd, þetta er ruslfæði.
Þú byrlar sjálfum þér eitur fyrir augum okkar.
Ég borða þó ekki furðulega þarasúpu með gripörmum.
Í alvöru, hún er æðisleg.
Hún er víetnömsk. Hún kallast pho. Hún er frábær.
Leyfðu mér að smakka hana.
- Viltu nú smakka hana? - Já.
Nei. Mér er harðbannað að gefa þér mat.
En ef þú ferð á...
Thuyen's Super Saigon Flavor í Lawrenceville
og spyrð eftir Thuyen.
Hann setur það á reikninginn minn. Þú færð súpu.
Ég fer ekki til fjandans Lawrenceville.
Gott og vel.
Hafið mig afsakaðan.
- Piltar. - Virða rannsóknina.
Virðing!
Fólk heldur að við Rachel séum saman.
Það eyðileggur líf mitt.
Í dag hótaði ég að misnota platbarn.
Og ég varð svarinn óvinur Scotts Mayhew.
Hvort tveggja Rachel að kenna.
Því miður, en það er satt.
Ég er auðvitað bjáni að kvarta undan því.
Ég meina, ég er bjáni að kvarta.
Ég meinti ekkert af þessu.
Þú ættir að þukla á brjóstunum.
Er þetta skrýtið á bragðið?
Það var dóp í súpunni.
KAFLINN ÞAR SEM ÉG TEK ÓVART DÓP
McCarthy hefur sett gras í súpuna því heilinn á mér reynir að éta sig.
Ó, Guð. Ég verð að fara strax til Rachel.
Gerðu það.
Ég fer heim til þín að borða matinn hans pabba þíns.
Nei! Þú verður að hjálpa mér!
- Hjálpa við hvað? - Hjálp!
Lætur McCarthy eins og hann sé í vímu í tímum?
Ætli það ekki.
Já, stundum.
Eða ekki stundum, en þú veist, þú veist hvernig hann er.
Fjandinn, maður. Þú getur ekki sagt heila setningu.
Það er geðveikt að McCarthy borði súpu með dópi.
Heyrðu, maður, ekki svona hátt.
Við megum ekki segja neinum að við séum í vímu. - Af hverju ekki?
Því þá veit fólk það.
Það er litla hógværa músin mín.
Og hver er litli músavinurinn?
Earl Jackson.
Earl er samstarfsmaður minn og hann er fínn strákur.
Við erum bara að ganga um hverfið.
Við erum ekki að gera neitt og vildum bara líta við
því Rachel missir bráðum hárið.
Svo ég vil segja: "Bless, hár. Gott að losna við þig."
Hún verður flott án hársins. Það er staðreynd svo...
Ég vildi bara heilsa upp á hana.
Rachel! Það eru komnir tveir sætir músastrákar sem vilja hitta þig!
Viljið þið mýslurnar smá ostbita?
Já, takk.
Herbergið þitt er fínt.
Takk. Greg finnst það stelpulegt.
Stelpulegt er gott, mér finnst það fínt.
Það er ekki of stelpulegt. Ég hef séð herbergi
sem eru bleikt, væmið kjaftæði.
Ég meina, "Hello Kitty" myndir, súkkulaði og berir strákar á veggnum.
Mann langar að æla í alvöru.
Ekki æla hérna inni. Þetta er herbergið hennar.
Við vildum bara vita hvernig þú hefðir það. -Takk.
- Já, efnameðferð. Það er ömurlegt. - Greg.
Hver andskotinn? Ekki segja að það sé ömurlegt.
Það er ömurlegt.
Já, en þú verður að gera það sem þú verður að gera.
Ætli það ekki.
Þið megið fara ef þið viljið.
- Við erum dópaðir. - Andskotinn!
Af hverju eruð þið dópaðir?
- Við urðum óvart dópaðir. - Óvart?
McCarthy gaf okkur súpu.
McCarthy gaf okkur smávegis af súpunni sem hann borðar alltaf
en svo var súpan búin og við þurftum að ná í meiri súpu
á veitingastað í fimmtu hæð í skrifstofubyggingu.
Og í þessari sömu byggingu var sendiráð Jamaíka
og við lokuðumst inni í lyftu með rastafarí náunga
og hann fyllti lyftuna af reyk svo...
Við sátum fastir þar í svona 25 mínútur
og við urðum að anda að okkur skrýtnum maríjúana-reyk. Er það ekki?
Já, það var nákvæmlega svona.
Þið lentuð í miklu ævintýri.
Það er ömurlegt að vera dópaður. Og að vera dópaður með fólki.
Þetta ástand, fyrirgefðu, það er bara ömurlegt.
Hver fjandinn er að þér, maður?
Ekkert nema afsakanir og bull um aumingja þig.
Við komum ekki til þess.
Þú vilt hjálpa, þú ferð með stelpuna og býður henni ís.
Og ég líka því ég dýrka þann fjanda.
- Finnst þér ís góður? - Já.
Kynntistu Greg í skólanum?
Ég hef þekkt Greg síðan við vorum litlir.
Ég var í leikskóla með ykkur.
- Er það? - Ég man eftir þér.
Þú sagðir að Justin Jones væri öfuguggi
fyrir að sýna fæðingarblettinn á rassinum á sér.
Almáttugur, já!
Strákurinn kom hlaupandi og sýndi þér rassinn. Þú varst róleg.
Þú sagðir: "Bara öfuguggar sýna á sér rassinn." Ég var þar.
Ég trúi ekki að þú munir það.
Þú ert hetja. Þú þaggaðir niður í öfuguggarassinum.
Ég gleymi því aldrei.
Eruð þið Greg samstarfsmenn?
Nei, við erum vinir. Hann vill ekki kalla fólk vini. Hann er í flækju.
Það er rétt. Af hverju er það?
Ég veit það ekki. Kannski fólkið hans.
Mamma hans segir sífellt að hann sé myndarlegur sem er ekki rétt.
Svo nú treystir hann víst engum nákomnum.
Furðulegi pabbi hans umgengst engan nema köttinn.
Svo það er fyrirmynd að vinaleysi.
Hann er dauðhræddur við að kalla einhvern vin
og sá hinn sami segi: "Ég er ekki vinur þinn."
Þá yrði hann að drepa sig.
En hvernig eruð þið samstarfsmenn?
- Við gerum myndir. - Bíómyndir?
Já. Við höfum gert það í nokkur ár.
Við eigum 42 í allt.
Greg! Þú sagðir mér það ekki.
Við segjum engum frá því. Þær eru ömurlegar, hræðilegar.
Þær eru örugglega ekki ömurlegar.
Þú getur séð það sjálf ef þú vilt.
- Ertu viss? - Já, engar áhyggjur.
- En ekki segja það neinum. - Nei, auðvitað ekki.
- Jæja, stattu nú upp. - Það hljómar vel.
Hvert förum við?
DAVID LYNCH (GERÐI EKKI) Brew Vervet
FRAMANDLEGA DRYKKINN SEM ÖRVAR DRAUMATÁKN
KAFLINN ÞAR SEM UPPLÝSIST AÐ EARL ER EKKERT HEILAGT
Við getum fylgt þér heim.
Hann þarf að jafna sig og þú ættir að passa hann.
Friður.
- Takk. - Bless.
Andskotinn, Earl.
Byrjaðu ekki.
Svínaskanki.
Nú er langt komið í þessari asnalegu sögu
og þú segir víst með þér: "Ég kann vel við þessa Rachel.
Það er fúlt ef hún deyr í lokin."
Svo ég vil segja þér að slappa af. Hún lifir af.
Vonandi er það huggun.
Þótt ég viti samt ekki af hverju.
Ákafinn í ykkur í dag er yfirþyrmandi.
Við verðum víst að gera þetta á gamla mátann.
Ég hugsa um eitt ykkar.
Ég nefni engin nöfn en upphafsstafirnir eru...
Scott Mayhew.
Staðreynd: Greg segir öllum að það sé maríjúana í súpunni þinni.
Ég sagði engum það.
Ég heyrði þig öskra það í almannavagni.
Er það rétt, Greg?
Í gær urðum við Earl einhvern veginn dópaðir.
Og það var eftir að við borðuðum súpuna þína.
Við reyktum ekki maríjúana sem ég hef aldrei gert svo...
Dópið hefur verið í súpunni, hún var það eina sem við borðuðum báðir
fyrir utan smákökur sem við fengum hjá Illa Phil dópsala.
Vissirðu ekki að það voru smákökurnar?
Það varst þú sem öskraðir þetta í rútunni.
Greg! Kjaftaðirðu frá?
Hann kjaftaði frá!
Ég var þar.
Ég heyrði þig gera mig að fífli í eyru ljóta kvennabúrsins þíns.
Þú hefur eignast svarinn óvin.
Ég hætti aldrei að hundelta þig.
- Nú áttu tvo svarna óvini. Ég stakk náunga. - Jesús minn.
Ég drep þig á 20 vegu. Sting með hnífi,
skýt þig með dauðageisla, týni þér í völundarhúsi,
kæfi þig með majónesi.
KAFLINN ÞAR SEM RACHEL ER BYRJUÐ Í EFNAMEÐFERÐ
OG HVAÐ GET ÉG SAGT?
Þeir hafa ekki gert neitt. Það er liðinn mánuður.
Þeir sögðust aldrei hætta að hundelta mig
svo fyrr eða síðar, þú veist.
Ég verð hundeltur.
Fyrirgefðu, næst færi ég þér blóm.
Þótt ég viti ekki hvar á að setja þau.
Eini lausi staðurinn er ælufatan.
Blóm.
Þar sem þú ælir.
Húfan er fín.
Hún er sæt.
Ég hef aldrei verið mjög falleg.
Það gerir ekkert til því það skiptir mig litlu.
En ég hélt að það væri auðveldara að líta svona út.
Allir koma hingað og sjá mig...
og þeim er greinilega brugðið.
Þetta er svo miklu erfiðara en ég bjóst við.
Svona nú.
Þú lítur vel út.
Ég er ljót! Svo ljót!
Öllum finnst þeir þurfa að ljúga að mér og skilja ekki hvað það er móðgandi.
Allir halda að þeir hjálpi mér en það er ekki rétt.
Hérna.
Þessi kallast "Mono Rash". Hún byggist á "Rashomon"eftir Kurosawa.
Hún fjallar um Earl að drepa fólk af því hann er með útbrot
vegna kynferðissjúkdóms.
Við eigum að vera að vinna að okkar útgáfu af "Apocalypse Now".
Okkar kallast "Kassi af pönum, vá" sem er ennþá verra en "Mono Rash".
Það er stríðsmynd um tvo gaura sem taka þátt í ósegjanlegum grimmdarverkum
og finna kassa með túlípönum.
Kassa, já. Og þeir segja: "Vá."
Þeir trúa ekki hvað túlípanarnir eru flottir: "Kassi af pönum, vá".
Verst er að við höfum kannski ekki efni á að kaupa túlípana.
Ég ætti að vera kyrr og forða því að þú horfir á þetta.
Nei! Ég hef það gott. Farðu bara.
Jæja þá.
Góða skemmtun að horfa á þessa hræðilegu mynd.
Góða skemmtun að búa til þá næstu.
Hvíti strákur!
Viltu búa til túlípana áður en ég kem og læt Doopie éta á þér fésið?
Í alvöru. Geturðu búið til túlípana?
Ó, Guð! Er ég í sviðsmynd núna?
- Fjandinn. - Ó, Guð!
Ég er svo spennt! Byrja! Klippa!
Madison, hvað ertu að gera hér?
Rachel sagði að þú værir hér og síminn þinn er stilltur á símsvara.
Líklega af því það næst ekkert samband þarna!
En ég varð að koma til að láta þig vita.
Ég fór til Rachel að færa henni kort
og hún var að horfa á eina af bíómyndunum ykkar.
Sástu nokkuð af henni?
Nei! Hún slökkti strax á henni.
Hún var góð. Þið eruð báðir japanar
og Earl afhöfðaði þig, en þá slökkti hún á henni.
En ég fékk hugmynd. Ég fékk rosalega hugmynd.
Ég skildi... Þið þurfið að gera mynd fyrir Rachel.
Hvað finnst ykkur?
Hún yrði mesta eftirlætið hennar af öllu í heiminum
og það mikilvægasta sem þið gætuð gert.
Þið verðið að gera það.
Já, rétt.
Rétt? Meinarðu að þú ætlir að gera það?
- Já. - Ó, Guð, æðislegt!
Ég hlakka til að sjá hana.
Ég verð að fara, en...
Klippa!
Töku lokið!
Upptaka!
Túttur.
Byrjaði ég á myndinni næstu vikurnar? Nei.
Af því ég samþykkti ekki að gera hana. Ég sagði bara "rétt".
Það getur þýtt hvað sem er.
Svo hafði hún minnst mánaðarbirgðir
af hræðilegum myndum sem höfðum þegar gert.
Til dæmis "Sockwork Orange".
"Droogle"?
Það er Google fyrir "droogs".
Hvað er þetta?
Ekkert, bara meinið í tilveru minni.
Sem mamma neyðir mig til að bera um þar til ég sæki um háskóla.
Hún segir að það sé matseðill fyrir framtíðina og ég sagði:
"Já. Eingöngu með mat sem niðurlægir mig næstu fjögur árin."
Þú mátt ekki taka háskólanum eins og bjáni.
Ef þú heldur að fólk kunni illa við þig...
og reyndar er geðveikislegt að halda það
því þú hittir fólk miklu minna í háskóla.
Í menntaskóla ertu í tíma 40 stundir á viku.
Háskólinn 15 eða 20.
Og ef þú vilt ekki búa með öðrum farðu þá í Pittsburgh-háskólann.
Búðu heima.
Það er betra en að sleppa háskóla af því þú hatar sjálfan þig ástæðulausu.
En ekki að ástæðulausu.
Sæktu um í Pittsburgh.
Núna. Vertu snemma í því.
Svona láttu mig sjá það. Sæktu um.
Hvað ef ég segi nei?
Ég hef krabbamein á fjórða stigi.
- Svo það væri aulalegt. - Jæja þá.
"Af hverju ég vil fara í háskóla."
Eftir Werner Herzog.
Strangt val við inntökuferlið
grisjar frá grimma og heimska.
Svo háskóli hefur ekki innantóma ringulreið
og rosalegan fjölda menntaskóla.
Háskóli er kjaftur á stórum djöfli
sem bítur og tyggur og nagar andlitið á fólki.
Hann er einfaldlega yfirþyrmandi.
Í hreinskilni sagt, hlakka ég til að fara í háskóla
því ég aðlaðist ekki í menntaskóla vegna rottulega andlitsins míns... -Nei.
- Og þess vana að segja tóma vitleysu. - Nei!
Fölleitt yfirbragð mitt er svo yfirþyrmandi svo fólki verður óglatt.
"Í menntaskóla var ég aldrei fullkomlega sáttur við sjálfan mig.
Reyndar hefur mér alltaf líkað illa við sjálfan mig.
En ég held að það sé af því ég á eftir að fullorðnast
og það ætla ég einmitt að gera í háskólanum."
- Allt of persónulegt. - Þetta er persónuleg ritgerð.
- Ef þú vilt sjá þetta aftur... - Allt í lagi!
En bara vegna krabbameinsins.
Og þú þarft líka að gera þetta. Hérna.
Blaðaðu í þessari stóru, hræðilegu bók og finndu háskóla.
Þú mátt eiga hana.
Eins og matseðill fyrir framtíðina.
Má ég klára bíómyndina fyrst?
64. DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
71. DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
ALGJÖR SKORTUR Á SAMRÆÐUM
85. DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
Kæri Greg, velkominn í árganginn 2018!
Ef við gerum þessa mynd segir fólk:
"Greg og Earl eru skrýtnu kvikmyndagerðarmennirnir.
Þeir mynda alltaf eitthvað óhugnanlegt.
Þeir laumast líklega inn til þín um nótt og mynda þig sofandi."
Fólk heldur það víst núna því þú lést Rachel fá þessar asnalegu myndir.
Þetta er ógeðslega vont.
Svo nú er alltaf tekið eftir mér.
- Fólk hugsar "kvikmyndagerðarmaður". - Hver fjandinn er þetta?
Þegar það hugsar ekki, "kærasti krabbameinsstelpunnar".
Þetta er eins og hundsrass á bragðið.
Þar á ofan ákváðum við að gera mynd sem við vitum ekki hvernig á að líta út
eða hljóma eða vera.
Hvers konar mynd eigum við eiginlega að gera?
Hvað var ég að hugsa?
Þú varst að hugsa um að Madison hefði flottar túttur.
Ég er líka hrifinn af túttunum en nú ertu í vanda.
Því ég samþykkti þetta ekki heldur þú.
Ætlarðu ekki að hjálpa mér með þetta?
Hvað eigum við að gera?
Þá vantar innblástur.
Ég verð að segja að besti innblástur sem ég hef fengið
var í sóttkví í Amasón-skóginum.
Þar sem ég ásamt nokkrum öðrum óheppnum höfðum ekkert að sjá
annað en loðna, risastóra tarantúlu
sem hnipraði sig í rytjulegu og rotnu stráþakinu
rúma tvo metra yfir andlitum okkar.
Kóngulær á stærð við hnefa.
Eitrið glitrar á vígtönnum þeirra
og það skín í þúsundföld svört augun í hálfrökkrinu.
Í myrkrinu heyrðust skyndileg angistarhvæs
í kónguló sem var stungin af stórri hlébarðavespu
og í átökunum upp á líf og dauða duttu þær á rúmið manns
og byltust þar bítandi og stingandi...
Veistu að það má reykja geitung?
Horfðu bara á mig þegar þú svarar spurningunum.
Hugsaðu ekki um myndavélina.
Jæja, Denise. Segðu mér frá fæðingu Rachel.
Fæðing Rachel.
Það var mikil þrekraun.
Greg, má ég bara segja þér eitt.
Ég var mjög góð móðir. Það er satt.
Sumar einstæðar mæður... börnin þroskast of ört,
en ég reyndi að verja Rachel fyrir því.
Ég gerði mitt besta til að verja hana
fyrir að fullorðnast of hratt.
Og nú er mér að skiljast...
að maður getur ekki verndað börnin sín fyrir öllu.
Sama hvað maður gerir...
Átti hún eftirlætisleikföng?
Áður en ég svara því, þetta er alvarlegt
svo þú skalt nota eyrun og hlusta.
Ég vil að þú gefir mér loforð af því mér er annt um þig.
Lofaðu mér að eignast ekki barn
nema þú sért tilbúinn að elska móður þess alla ævi
og þetta er alvarlegt.
Ég er að segja nokkuð sem enginn segir þér.
Ekki velja stúlku sem er óákveðin.
Þú vilt manneskju sem mun elska þig
og ekki gleyma þér og ekki fara fyrir einhvern með stóran rass.
Svo ekkert eftirlætisleikfang.
Jú, veistu hvað, hér er eftirlætisleikfang. Skæri.
Þegar pabbi Rachel fór
safnaði hún saman öllum eftirlætisbókum hans,
hún staflaði þeim upp og klippti þær svo.
Ekki segja að ég hafi sagt það, hún myndi höggva af mér hausinn.
En hún bara...
Og ég sagði, "það var lagið".
Klippi-klipp. Hún var öskureið.
Getum við hvílt okkur og fengið okkur dropa?
Þið eruð nógu gamlir, er það ekki?
Bara stutta stund til að fá okkur smádropa?
Já, góður strákur.
- Greg, viltu fá þér? - Nei, takk.
- Ekki vera gleðispillir. - Jæja, allt í lagi.
Nú getum við snúið okkur að viðtalinu.
Svo öll þessi uppstilling er til þess...
að ég geti talað við þig og þú við mig
og ég geti séð þig og þú mig.
En þetta er ekki ég, það er sími.
Það hljómar skringilega en það er ekki skrýtið.
Láttu bara sem þetta sé kort til að óska góðs bata, horfðu í linsuna.
Þetta er myndband, þú veist.
Ekki hugsa of mikið, hafðu það bara gott.
Byrjaðu þegar þú vilt.
Halló, Rachel.
Ég þekki þig ekki mjög vel,
en ég trúi á þig. Þú getur það.
Þetta er fallegt.
Það er svo sætt af kærastanum þínum að gera þetta.
Hann elskar þig víst heitt.
Þetta er ekki kærastinn hennar.
Ég veit að þú ert gyðingur en þú mátt vita að Guð hefur áætlun fyrir þig.
Þú virðist frábær stelpa. Ég veit við tölum ekki saman.
En þú átt marga vini.
Og af öllum í skólanum hata ég þig ekki.
Ég trúi á þig og þú getur það.
Þú getur það.
Ég trúi á þig.
Þú getur það.
Fjandinn.
Svo ef þetta væri hugljúf, rómantísk saga
yrðum við auðvitað ástfangin og hún segði margt gáfulegt og fallegt
sem maður lærir bara á ögurstundum eða eitthvað.
Svo myndi hún deyja í fanginu á mér.
En þannig fór það ekki.
Hún varð bara þögulli og vansælli.
Hvernig líður þér?
Í alvöru.
Í alvöru?
Ég held þú hafir haft rétt fyrir þér.
Hvenær þá?
Í október.
Þegar þú hélst að ég væri að deyja.
Ég iðrast þess að hafa haldið það.
Ekki iðrast þess.
Hvaða hljóð er þetta?
Iðrandi ísbjörn.
Ísbirnir láta betur í ljós iðrun en nokkur önnur dýr.
Hlustaðu á hve hljóð þeirra eru áleitin og raunaleg.
Ekki láta mig hlæja. Það er sárt.
Allt í lagi.
Það er risastór þögn hérna.
Já.
Það er allt í lagi að þegja smástund.
Ég veit að þið kunnið vel við þessa indælu stelpu
og búist víst við dauða hennar.
En verið þolinmóð. Hún deyr ekki. Henni batnar.
Ég lofa því.
Það eina sem ég man eiginlega frá þeim vetri
var að gera þessa asnalegu mynd,
reyna að gera eitthvað sem glóra var í
þótt ég vissi að ég gæti það ekki,
að kannski var hægt að gera það sem við vildum
en við gátum það ekki.
144. DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
Það var heill vetur í lífi mínu.
Auðvitað man ég líka heimsóknirnar til Rachel.
Stundum talaði hún og stundum vildi hún það ekki.
Þegar hún vildi það ekki talaði ég. Eða við horfðum á bíómyndir.
Stundum hló hún.
Stundum hló hún ekki.
Það sem ég man ekki er námið.
Ég lærði bókstaflega ekki neitt þennan tíma.
Ekki í óeiginlegri merkingu. Bókstaflega ekkert nám.
Það er reyndar ekki auðvelt.
Hvað er að gerast í skólanum.
Skólinn lítur út eins og kastali núna
því það er verið að undirbúa miðaldalokaball.
Allir eru víst að reyna að læra að skaka rassinn miðaldalega.
Ferð þú?
- Nei, auðvitað ekki. - Þú ættir að fara.
Glætan!
Hefurðu séð mig í smóking?
Það er eins og þegar hundur er klæddur í mannsföt.
Hefurðu séð það?
Það er svo dapurlegt að sjá.
Og svo hef ég enga dömu. Svo það er mál.
Nema...
Þú veist, þig langi...
Ég fer ekki á lokaballið.
Þú gætir alveg farið. Það væri eins konar yfirlýsing.
Hvenær klárið þið bíómyndina?
Þú veist ekki að við erum að gera mynd.
Þú þarft ekki að látast.
Earl sagði mér að þið væruð að gera mynd fyrir mig.
Já.
Við gerðum það víst.
- Ég spyr bara því... - Fjandinn hafi það, Earl!
Það átti að koma á óvart.
Þetta tekur svo langan tíma því við viljum hafa það rétt og...
Ég hætti víst bráðum í meðferðinni.
Hvað?
Hún bætir ekkert. Ég verð bara veikari af henni.
Já, en ef þú hættir meðferðinni...
Við sjáum hvað gerist.
Við vitum hvað gerist.
Ég veit hverri þú getur boðið á ballið.
Hverri?
- Þessum kynæsandi púða. - Drottinn minn, geturðu...
- Þessi púði heitir Francesca. - Ekki grínast. Ég ræð ekki við það.
- Hún er dónaleg ítölsk kona. - Viltu hætta!
Ekki öskra á mig.
Er það þá svona? Fjandinn hafi háskólann og að verða fullorðin?
Hvað er að þér, Rachel? Þetta er þitt líf!
Já, það er mitt líf.
Ég þarf að liggja í rúminu alla daga mað rakað höfuð,
verða máttlausari, ljótari og vansælli og eygja enga von.
Ég þarf að þjást en ekki þú svo þú skalt ekki öskra á mig.
Fyrirgefðu, ég ætla ekki að láta fara vel um mig hér og horfa á þig deyja.
Ég ætla ekki að gera það.
Biddu mig ekki um það.
Ef þú sættir þig ekki við það sem ég vil gera við líf mitt
ertu hræðilegur vinur.
Er ég hræðilegur vinur?
Ég er ekki að gefast upp.
Ég eyðilegg ekki líf vinar míns með því að gefast upp á öllu.
Hættu nú, þú ættir að vera himinlifandi.
Nú geturðu tekið upp fyrra líf og orðið ósýnilegur og fáskiptinn
og hatað sjálfan þig.
Já.
Og þú getur tekið upp fyrra líf að vera dáin.
En fallega sagt.
Það gerir út af við mömmu þína.
Hefurðu sætt þig við það?
Angrar það þig ekki lengur? Að hugsa um mömmu þína?
Farðu nú, Greg. Þú hefur afplánað.
Þú þarft ekki að vera hér hjá veikri stelpu lengur.
Hvernig geturðu sagt þetta?
Mamm þín neyddi þig til að vera hjá mér.
Earl neyddi þig til að sýna mér myndirnar þínar.
Madison neyddi þig til að gera mynd um mig.
Hvað af þessu langaði þig til að gera?
Gerðu bara einu sinni eitthvað fyrir mig og farðu.
Earl! Nú er nóg komið! Þú gekkst of langt!
Þú blaðraðir leyndarmálinu af því þér er ekkert heilagt.
Af því þú ert asni!
Grunnurinn að góðri samvinnu er traust
og ég get ekki lengur treyst þér.
Þú blaðrar öllu í alla. Það er eins og að vinna með Julian Assange.
Assangde. Ass-andge. Andskotinn!
KAFLINN ÞAR SEM ÉG LENDI Í MÍNUM FYRSTU ÁFLOGUM
Fjandann viltu?
- Bara að bíða eftir Earl. - Allt í lagi.
Hvað segirðu? Viltu koma inn?
Rachel sagði að þú hefðir sagt henni frá...
- myndinni sem við gerum fyrir hana. - Já.
Þú ert eins og Julian Assange.
Þú gerir þetta alltaf.
Kannski af því þú vilt vera betri vinur en ég.
Ég veit ekki hvort ég get unnið með þér eftir að þú svíkur mig svona!
Jæja þá. Farðu frá, þú.
Haltu þér saman, maður!
Þér er svo annt um hvað fólk hugsar
að þú sleikir alla upp og lætur sem þeir séu vinir þínir.
Það er öllum skítsama um þig!
- Öllum er sama! - Lemdu hann!
Og einu stelpunni sem er ekki sama um þig...
Þú kemur og skammast vegna einhverra bíómynda!
Af því einhverjum þykir vænt um þig?
Ég er svo þreyttur á að þú látir sem þessi stelpa sé byrði.
Hennar líf er bráðum búið!
Og þú kemur hingað og kvartar og kveinar út af ómerkilegu bulli!
Þú ert svo nálægt mér að ég gæti lamið úr þér skítinn!
- Gerðu það! - Viltu að ég lemji þig?
- Já, mér er sama! - Viltu að ég lemji þig?
Já, Earl, ég vil það!
Svona já! Taktu í litla gaurinn þarna!
Sérðu Greg? Þú ert heppinn að það var hann en ekki ég
því ég hefði lúbarið þig upp og niður götuna hérna.
Þú hefðir fengið fyrir ferðina, skilurðu?
Hvernig gengur með 20 síðna ritgerðina um Nixon?
Ég þarf meiri frest.
Það gæti reynst erfitt...
því önninni er að ljúka og allt.
Já, ég hef verið upptekinn.
Ég frétti...
um Rachel.
Hvernig hefurðu það?
Þú veist...
ekki svo gott.
Pabbi minn dó þegar ég var 15 ára.
Tveimur árum yngri en þú.
Málið er að þegar ég var lítill
man ég ekki eftir að hafa hugsað um hann öðruvísi
en stóran náunga, eiginlega asna.
Í líkvökunni komu vinir hans og sögðu mér sögur af honum.
Og það var eins og þeir væru að tala um allt annan mann.
Ég get gefið þér dæmi.
Hann kunni öll evrópsk popplög frá 8. áratugnum.
Hvert einasta.
Hann lærði þessi lög og hann gerði það til að geta
sungið þau fyrir þýskar stelpur á börum.
Hann átti eftirlætislag sem var...
Það var hollenskt lag. Það hét "Ding-a-Dong".
Pabbi var vanur að syngja það fyrir þýskar stelpur á börum.
Það er staðreynd.
Hvað þýðir það?
Ég held að það þýði bara...
að jafnvel eftir að fólk deyr
getur maður ennþá lært um það.
Um líf þess.
Það getur haldið áfram að upplýsast fyrir þér ef þú...
ef þú veitir því athygli.
Ertu í alvöru að reyna að gera þetta að asnalegri, væminni lexíu?
Þú ert góður strákur.
Nei! Nú fer ég heim.
Sko, ég skrópa við nefið á þér.
Ég er ekki góður strákur.
Earl kom fyrr í dag með dálítið handa þér
en hann hafnaði óviðjafnanlegri Andouille kanínupylsu
sem er ólíkt honum.
Er allt í lagi?
Vinur?
ÉG FÓR ÚT
Halló, Rachel.
Við reyndum margar leiðir til að gera mynd fyrir þig
en útkoman var alltaf of kjánaleg, áhrifalítil
eða bara ekki það sem við vildum
svo nú tala ég beint við þig.
Ég skal vera hreinskilinn.
Stundum eru hvítar stelpur sérlega heimskar.
Allir eru heimskir en hvítar stelpur, þú veist...
Þær halda sig betri en alla og eru uppteknar af sjálfum sér.
En þú ert ekki þannig.
Það geðveikt hvað þú ert þolinmóð.
Ef ég væri með krabbamein
væri ég æstur og reiður og myndi stöðugt reyna að berja alla.
Svo ég trúi ekki hvað þú hefur verið þolinmóð.
Þín vegna finnst mér ég blessaður.
Sögur Hoffmanns er mynd eftir Michael Powell og Emeric Pressburger.
Ég held að við áhorf þessarar myndar verði maður að skilja
að hér er um afar sérstaka kvikmyndagerð...
Borðarðu ennþá hérna inni?
Ekki ef þú gerir það.
Ég borða ekki hér ef þú gerir það.
Gott, því mér líður vel hér.
Svo ég gæti þá farið.
Eða þú gætir farið.
Nei, loftkælingin er góð. Og þetta er þægilegur stóll.
Já, það finnst mér líka.
Það er víst þitt vandamál.
...sem sýndi eina mynd á viku
tvisvar á kvöldi og þrisvar á laugardögum.
Að vissu leyti eru Sögur Hoffmanns
hápunkturinn á samvinnu Powells og Pressburgers
að því sem þeir kalla kvikmyndun yrkisefni.
LOKABALL 2014 ÓGLEYMANLEGUR RIDDARI
ÞÝSKT VÍTI hölle
Breyting á stöðu umsóknar
Má ég tala við þig um myndina?
Hún er ekki tilbúin.
Þið hafið unnið við hana í fjóra mánuði.
Við reyndum ýmsar leiðir en það bara...
Það virkaði ekki. Hún er ekki nógu góð.
Byrjaðu ekki á þessu vanalega:
"Ég er Greg, ég er ömurlegur, ég geri ekkert vel."
Þetta er örugglega æðislegt og hún hefði gott af
að þú kláraðir það og gæfir henni það.
Hún hætti í meðferðinni.
Hún gafst upp.
Hún hætti.
Það er góð ástæða til að klára fjandans myndina.
Og gefa henni hana.
En eins og þú vilt.
Elskan?
Hvað?
Rachel er farin aftur á spítalann.
Byrjar hún aftur í meðferð?
Hún fer ekki í meðferð.
Hvað, mamma?
Ég hélt að við gætum farið...
Hélstu að þetta væri síðasta tækifærið til að vera með henni?
Greg, ekki.
Engar áhyggjur, þú finnur aðra stelpu með krabbamein þegar Rachel deyr.
Sem er annars það sem hún hefur ákveðið að gera.
Hún ákvað bara að deyja
svo ég get víst ákveðið að heimsækja hana ekki.
Ég lofa að þú munt iðrast þess
ef þú heimsækir hana ekki.
Þú munt iðrast það sem eftir er.
Já, það er víst rétt.
En ég hef helling til að iðrast núna.
Ég iðrast þess að hafa ekki dömu fyrir ballið asnalega.
Ég iðrast þess að vera of skrýtinn til að eiga vini.
Og ég iðrast þess að hafa gert þessar lélegu myndir með Earl.
Og þú hefur víst séð netpóstinn sem ég fékk frá Pitt.
Nei? Sástu hann ekki þegar þú rótaðir í dótinu mínu? Hérna.
Sjáðu þetta.
Ég mun örugglega iðrast þess að læra ekkert þetta árið!
Almáttugur, Greg.
Já. Aðgangi hafnað vegna breytinga á einkunnum mínum.
Jæja, enginn háskóli næsta ár.
Ég verð víst bara heima sem kemur sér illa fyrir þig
því þá er svo erfitt að róta í dótinu mínu.
Geturðu gert mér greiða núna?
Leyfðu mér að vera einum.
Leyfðu mér að sitja hér og iðrast.
Ég ætla að hugsa um allt sem ég hef á ævinni gert
og allt sem ég hef ekki gert og iðrast þess bara í hel.
Umsóknarfresturinn er liðinn, Victor.
Hvað á hann að gera næsta ár? Bara að sóa öllu árinu?
Hann er að syrgja. Hann verður að fá að syrgja.
En ég get ekki bara látið hann eyðileggja líf sitt.
- Ég meina það ekki. - Hann er að gera það.
Heimurinn snýst ekki um umsóknarfrest í háskóla!
LOKABALL 2014
ÓGLEYMANLEGUR RIDDARI Í KVÖLD!
Má ég spyrja þig að einu?
Nei.
Það er ekki það sem þú heldur. Lokaballið er í kvöld og...
Ég vil spyrja þig að einu. Hvað er þetta?
Af hverju snertirðu á mér handlegginn?
Ertu bara vinaleg eða er þetta úthugsað bragð til að fá mig
til að gera það sem þú vilt?
Þú verður að skilja hvað gerist þegar falleg, kynæsandi
og vanalega hugsandi stelpa,
snertir handlegginn á horuðum, fölum strák með rottufés.
Það er grimmdarverk.
- Ertu hættur? - Já. Ég er hættur.
Hættur að tala við þig. Hættur við þessa asnalegu mynd.
Búið mál.
En okkar mál er ekki búið!
Ég er kominn að hefna mín. Stinga þig í skaufann,
fyrirgefðu orðbragðið.
Jæja? Ætlarðu að stinga mig í skaufann? Gerðu það.
Stingdu mig í skaufann. En ekkert rapp. Allt í lagi?
Ég brýt í þér augað með hnefanum sem ég kreppi.
Ýti þér burt eins og hverjum leppi.
Hættu að rappa!
Kýli úr þér geiflurnar með hnefanum sem ég kreppi.
Ég get þetta ekki ef þú hættir ekki að rappa.
Hættið þessu!
Earl!
Hættið þessu! Hættið!
Ég hélt að þú værir að borða inni hjá McCarthy.
Já, en hann var dapur, talaði um þýska tónlist og svoleiðis.
Það er drepleiðinlegt.
Ég er hissa og leið að sjá ykkur slást.
Og Phillip, ég er hissa og leið að sjá þig hér í skólanum
eftir að þú varst rekinn!
- Allt í lagi. - Farðu af lóðinni.
Aftur í tíma.
Af stað!
Maxwell, Ryan, Soledad, hættið að góna og líka að lóna!
Greg!
Elskan! Sástu mig lúberja þessa tík?
Haltu áfram áður en ég ber þig aftur.
Hvað, Madison?
Komdu á ballið með mér.
Ég veit að þetta með myndina var erfitt fyrir þig
og mér finnst það vera mín sök.
Svo ég vil bæta aðeins fyrir það.
- Ertu að aumkva þig yfir mig? - Nei.
Nei. Það er ekki svoleiðis.
Komdu bara með mér á ballið. Ég held að það verði gaman.
- Ég sagði að þú fengir dömu. - Já.
Ekkert að þakka. Fyrir smókingfötin og allt.
Takk, mamma.
Ég er mjög leið vegna háskólans.
En við pabbi þinn getum beðið þar til þú vilt ræða það.
Það er gott.
Gleymdu ekki blóminu.
Myndarlegi pilturinn minn
á leið á lokaball.
Taktu fullt af myndum.
- Halket-gata 302. - Hvað sagðirðu?
Ég sagði Halket-gata 302.
- Ha? - Halket-gata 302.
Halket, allt í lagi.
Fer þangað, vinur.
Elskarðu þessa stelpu?
- Nei. Það er of mikið sagt. - Hvað?
Nei, ég... Nei.
Ætlið þið að hamast á glænýju leðursætunum mínum?
- Nei, ég held... - Ha?
Nei. Það held ég ekki.
Ég er bara að stríða þér.
En ég vona að þú fáir það.
Það veltur á því hvað hún vill gera.
En ef þú elskar hana áttu örugglega von.
Því hún veit það.
Er hún ekki sæt?
Ha?
Barnaspítalinn í Pittsburgh
209. DAGUR DAUÐADÆMDRAR VINÁTTU
Halló.
Já, ég er rosaflottur.
Má ég setja á þig blóm?
Svona já.
Áður en við horfum á þetta...
fyrirgefðu hvað það tók langan tíma.
En ástæðan er sú
að við fundum enga leið til að gera það ekki ömurlegt.
En við leystum það ekki. Þetta er ömurlegt.
Og það er...
ekki alveg það sem ég vildi segja við þig.
Hvað um það.
Horfum bara fyrst á þetta.
Á ég að sækja hjúkrunarkonu?
Denise!
Þetta var í síðasta sinn sem ég sá Rachel.
Skömmu seinna féll hún í svefndá og dó 10 tímum seinna.
Ég sagði að hún myndi ekki deyja.
Mér þykir það leitt.
Innst inni...
hélt ég að hún myndi ekki deyja.
En hún dó.
KAFLINN EFTIR ALLA HINA KAFLANA
Kæri Greg, ég frétti hvernig fór með námið.
Og háskólann.
Svo ég skrifaði og reyndi að fá þá til að leyfa þér að koma aftur.
Það er afrit hér ef þú vilt lesa það.
Vonandi virkar það því það myndi þýða
að ég hefði vald út yfir gröf og dauða.
En þú ættir líklega að skrifa þeim líka.
Vertu sæll, Greg. Þú ert góður vinur.
En ef þú ferð ekki í háskóla ertu líka bjáni.
En þú vissir það.
Ástarkveðja, Rachel.
P.S. Ég vil að þú takir einhverja af púðunum mínum.
Þeir vilja gott heimili þar sem þeir fá ástúð.
P.P.S. Ekki eins og þú heldur, það er ógeðslegt.
Kæra inntökudeild Pittsburgh-háskóla.
Ég skrifa fyrir hönd pilts sem gaf mér hálft ár af lífi sínu
á þeim tíma sem erfiðast var að umgangast mig.
Hann hefur mjög lítið sjálfsálit svo ég held að þið þurfið
að heyra frá manneskju sem sér hann eins og hann er:
Takmarkalaust góður, ljúfur, örlátur og einlægur.
Sama hvað hann myndi neita því.
Lélegur námsárangur hans þetta árið
er afleiðing af öllum tímanum sem hann varði með mér
og tíma sem hann varði til að gera hluti fyrir mig
og hversu erfitt það var fyrir hann.
Þið getið spurt hann um það
en yfirmáta hógværð hans þvælist trúlega fyrir.
Enginn hefur gert meira til að fá mig til að brosa.
Og enginn hefur getað það.
Ösku Rachel var dreift í garði bak við húsið hennar.
Hún hljópst víst einu sinni að heiman og reyndi að búa þar.
Frænka hennar sagði þá sögu sagði við útförina.
Hún reyndi að verða íkorni.
Hún hélt að hún gæti það bara með því að vera í skóginum
og óska þess innilega.
Það er víst það sem McCarthy meinti
með að maður héldi áfram að læra um líf fólks.
Það var skrýtið að heyra eitthvað nýtt um Rachel eftir að hún dó.
En einhvern veginn líka huggandi.
Ríkisháskólinn í Pittsburgh inntökudeild
Viðvörun
Síðasta manneskjan sem sá þetta féll samstundis í svefndá og DÓ.
TILEINKAÐ FÖÐUR MÍNUM JULIO C. GOMEZ REJON
www.HoundDawgs.org Newest NORDiC RETAiL!